De vraag die je niet stelt…

Elke Vraag die je niet stelt is een gemiste kans

De vraag die in je zelf leeft en niet gesteld wordt is een gemiste kans om iets te leren. Meestal over jezelf. Je kent het vast wel… Je hebt een goede vriendin en zoals in elke relatie tussen mensen zijn er bepaalde gewoontes gegroeid. Patronen verweven in hoe je met elkaar omgaat. Het is normaal en zolang beiden zich hier fijn en goed bij voelen is er niets aan de hand.

Ieder Mens WilGezien, Gehoord En Gewaardeerd WordenAls één van beiden zich hier niet prettig (meer) bij voelt kunnen er ongemakkelijke situaties ontstaan. Een voorbeeld uit de praktijk laat dit goed zien. Twee vriendinnen gaan goed met elkaar om. Ze vertrouwen elkaar en steunen elkaar als dat nodig is.

Op een bepaald moment heeft één van beiden rust nodig en tijd voor zichzelf. Na veel twijfel besluit zij om niet naar een verjaardag te gaan. Ze kiest voor zichzelf, omdat ze weet dat als ze wel gaat ze dat alleen doet om dat het van haar verwacht wordt én dat het haar heel veel energie gaat kosten om ‘gezellig’ mee te doen.

De vriendin is dit niet van haar gewend en een oorverdovende stilte ontstaat tussen de beide vriendinnen.

Ze zit hier toch wel erg mee en vraagt de vriendin om weer eens af te spreken… en krijgt geen reactie…. Auch… wat nu? Ze voelt zich afgewezen en gekwetst en heeft het gevoel dat de vriendin haar kwalijk neemt dat ze voor zichzelf heeft gekozen.

Ze vertelt het met emotie en worstelt met haar eerste ingeving om een ‘lullig’ berichtje te sturen.

De vraag die nog niet gesteld was….

Bij beide vriendinnen zijn de radertjes gaan lopen. Ze hebben zelf al bedacht waarom de ander doet wat ze doet. En daarbij gaan ze voorbij aan wat nou werkelijk de reden hiervoor was.

Beiden zijn geconfronteerd met een doorbraak van het patroon dat ze gewend waren; nl je komt als je uitgenodigd wordt en je antwoord meteen als je een berichtje krijgt. Toen dat niet gebeurde stapten ze in hun gekwetstheid en de behoefte om terug te slaan. (zie ook mijn blog tot tien tellen)

De kunst is om je emotie niet te verwarren met feiten. Ja je voelt je verdrietig, boos en gekwetst, maar is de oorzaak hiervoor werkelijk het feit dat je geen reactie op je berichtje kreeg of dat die vriendin niet op kwam dagen? Of zijn het jouw gedachten die allerlei redenen hebben aangedragen waardoor je je zo voelt?

Feit is dat je niet kunt denken voor een ander. De enige juiste manier om een dergelijke situatie op te lossen is door te vragen! Wees daarbij helder over hoe jij het ervaart en welk gevoel de situatie jou geeft. Nodig de ander uit om haar ervaring en gevoel met jou te delen. Alleen dan kan je alle wrevel achter je laten en de vriendschap herstellen.

Hoe stel je de vraag?

Een manier zou kunnen zijn:

“Ik heb het gevoel dat je boos op me bent en dat maakt me verdrietig, klopt dat? Zullen we een keer afspreken om er over te praten?”

Op die manier wijs je niet met een verwijtend vingertje en gooi je de boel weer open, zodat er rustig gesproken kan worden over wat er gebeurt is.

Een gelijkwaardige relatie accepteert verschillen en ondersteunt ook of misschien wel juist als die verschillen het duidelijkst boven komen drijven.

Liefs Diana

 


In mijn praktijk help ik al vele jaren vrouwen met het bereiken en Diana Tins - van Sandwijkhouden van de balans in het leven. Het is mijn missie om vrouwen te helpen zien en voelen dat het leven zoveel makkelijker, leuker en liefdevoller kan zijn als je durft te vertrouwen op jezelf en je intuïtie. Ik help je om weer van jezelf te gaan houden en jezelf liefde, tijd, aandacht en waardering te geven zodat je niet meer hoeft te zoeken buiten jezelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *